Φιλοσοφία | The Barber Shop θεσσαλονίκη

timeline_02

Η ιστορια του κουρεα στη Θεσσαλονικη

Όλα άρχισαν στην ηλικία των 6 ετών όταν κυκλοφορούσα στην οδό Μητροπόλεως από τό νηπιαγωγείο στο κομμωτήριο της μητέρας μου εν ονόματι Βέρα που λειτουργούσε από τό 1972 και στο ζαχαροπλαστείο τού πατέρα μου εν ονόματι Μακρίδης στην οδό βενιζελου. Στην εφηβεία πια άρχισα να ζω το παλμό του κέντρου της Θεσσαλονίκης οδός Πρόξενου Κορομηλά, Βογατσικού, Κούσκουρα, Ικτίνου, πλατεία Αγία Σοφία. Ροκαμπιλαδες, ροκαδες, πανκιά, κολλεγιοπαιδα όλοι μία παρέα. Τό κέντρο μία γειτονιά, τα σπίτια και μαγαζιά τών φίλων μας ήταν σπίτια μας. Όσο και αν μεγαλωνα αγαπούσα περισσότερο την πόλη μάς καί ο λόγος ήταν ιστορίες τής γιαγιάς μου Ελένη κωνσταντινουπολίτικης καταγωγή, ήθελε πάντα να μου υπενθυμίζει ότι είμαι ΡΩΜΙΟΣ και ζω στην Θεσσαλονίκη. Οι ρίζες μάς ήταν από τα βάθη τής ανατολή στη Καππαδοκία και από την Κωνσταντινούπολη και όπου καταλήξαμε στήν Θεσσαλονίκη όπου ο παππούς μου ανέλαβε τήν διαχείριση τού Μπαίει (παράδεισος) χαμάμ στήν πλατεία της Αριστοτέλους δίπλα στο άγαλμα του Βενιζέλου και εκεί ζούσε ή οικογένεια μου την καθημερινότητα της πόλης μάς, αφού τότε δέ υπήρχαν μπάνια στα σπίτια και ο κόσμος πήγαινε στά χαμάμ(λουτρά) όπου σύχναζαν όλοι Εβραίοι, Αρμενοι, Κωνσταντινουπολίτες, Ελλαδίτες. Έτσι ή ιστορίες που άκουγα είχαν το βίωμα της Θεσσαλονίκης αλλά και το παράπονο τής γιαγιάς  μου που έλεγε “γιαβρι μου προσεχε!!  γιουάν ήμουν στην κωνσταντινουπολη τουρκάλα είμαι εδώ”. Από αυτά έμαθα να παρεχω υπηρεσίες στους ανθρώπους δίνοντας χαρά και περηφάνια ζώντας στην πόλη μας Θεσσαλονίκη.